Ocena rozkładu temperatury na powierzchni różnorakich obiektów może dostarczyć informacji, których nie widać podczas zwykłej obserwacji. W takich sytuacjach wykorzystywana jest termowizja, czyli forma pozwalająca zobrazować promieniowanie cieplne emitowane przez badane elementy. Obraz termiczny nie pokazuje natomiast temperatury w sposób bardzo podobny jak klasyczny termometr.
Na wynik wpływają w głównej mierze właściwości materiału, odległość od badanego miejsca, warunki otoczenia a także ustawienia urządzenia. Z tego powodu samo wykonanie zdjęcia termicznego nie za każdym razem wystarcza do prawidłowej oceny sytuacji. Znaczenie ma także sposób przeprowadzenia pomiaru i porównanie uzyskanych wartości z innymi fragmentami badanego obiektu.
W praktyce kamera termowizyjna może być stosowana do obserwacji instalacji, urządzeń technicznych, przegrzewających się elementów oraz różnic temperatur występujących na powierzchniach budynków. Zwłaszcza ważne jest zauważenie nietuzinkowego rozkładu ciepła, ponieważ niektóre nieprawidłowości nie powodują w tej samej chwili widocznych przekształceń. Przykładowo, miejscowe podwyższenie temperatury może wskazywać na problem wymagający dalszego sprawdzenia, ale nie określa samo w sobie jego przyczyny. Bardzo podobny obraz może powstać w wyniku kilku różnorakich zjawisk, dlatego interpretowanie barw bez uwzględnienia warunków pomiaru może prowadzić do błędnych wniosków. Właściwe znaczenie ma nie tylko najwyższa wskazana temperatura, lecz także jej położenie, wielkość obszaru oraz różnica względem sąsiednich miejsc.
Istotnym elementem takich badań jest przygotowanie odpowiednich warunków. Promieniowanie cieplne może być przekształcane przez nasłonecznienie, ruch powietrza, wilgoć czy wcześniejszą pracę badanego urządzenia. W sytuacji budynków znaczenie moraz różnica temperatur między wnętrzem i otoczeniem. Dlatego termowizja wykonywana w przypadkowym momencie może zilustrować obraz trudniejszy do interpretacji niż pomiar przeprowadzony po uwzględnieniu warunków panujących na miejscu. Warto także pamiętać, że powierzchnie odbijające mogą przedstawiać promieniowanie pochodzące z otoczenia, a nie tylko własną temperaturę. Odczyt z kamery wymaga więc zachowania ostrożności, zwłaszcza gdy niewielka różnica temperatur ma być fundamentem dalszej oceny.
Zakres wykorzystania obrazowania cieplnego jest szeroki, niemniej jednak jego możliwości mają konkretne granice. Kamera rejestruje głównie temperaturę powierzchniową, dlatego nie pokazuje bezpośrednio tego, co znajduje się głębiej w materiale lub wewnątrz zamkniętego elementu. Zmiana widoczna na obrazie może być sygnałem do stworzenia dodatkowych czynności kontrolnych, a nie gotową diagnozą. W praktyce przydatne okazuje się porównanie obrazu termicznego z oględzinami, dokumentacją techniczną lub innymi metodami pomiarowymi. Takie podejście umożliwia oddzielić rzeczywiste różnice cieplne od efektów wynikających z warunków zewnętrznych i właściwości badanej powierzchni.
Więcej informacji: wzorcowanie brymen.