W praktyce projektowania lekkich konstrukcji nośnych bardzo często zwraca się uwagę na iteracja elementów i prostota ich łączenia. Dotyczy to zarówno łatwych ram, jak i bardziej rozbudowanych układów, gdzie istotne jest zachowanie stabilności przy jednoczesnym ograniczeniu masy. W takich realizacjach istotne staje się dopasowanie materiału do warunków pracy, obciążeń oraz środowiska, w którym konstrukcja będzie funkcjonować.
Różnice w podejściu do montażu wynikają zwykle nie z samego projektu, ale z dostępnych elementów i sposobu ich zastosowania w praktyce.
W wielu zastosowaniach pojawiają się profile aluminiowe, które ze względu na swoją strukturę są stosunkowo łatwe w obróbce i łączeniu. W codziennej pracy zauważalne jest jednakże, że ich zachowanie pod obciążeniem nie za każdym razem jest takie same w różnorakich warunkach, zwłaszcza przy dłuższych odcinkach bez dodatkowych wzmocnień. Aluminium ma tendencję do niewielkich odkształceń, które mogą narastać przy nieprawidłowym rozłożeniu sił. Wpływ ma też temperatura otoczenia, ponieważ rozszerzalność cieplna tego materiału bywa zauważalna przy większych konstrukcjach. W praktyce znaczy to konieczność uwzględniania luzów montażowych oraz odpowiedniego rozmieszczenia punktów podparcia, co nie zawsze jest bezdyskusyjne na etapie planowania. Przy tym sposób łączenia elementów wymaga precyzji, ponieważ wręcz niewielkie przesunięcia mogą wpływać na geometrię całej ramy.
Innym często stosowanym wyjściem są profile konstrukcyjne, które tworzą bardziej uporządkowane systemy modułowe. Ich cechą jedyną w swoim rodzaju jest możliwość budowania struktur o różnym stopniu złożoności bez konieczności stosowania nieprostych metod obróbki. W praktyce pozwala to na szybkie tworzenie ram, stanowisk czy obudów, choćby równocześnie wymaga zwracania uwagi na sztywność połączeń. Przy większych obciążeniach kluczowe staje się odpowiednie dobranie przekrojów a także elementów łączących, ponieważ sama modułowość nie gwarantuje stabilności. W pewnych sytuacjach w rzeczywistych warunkach użytkowania ukazują się minimalne drgania lub ugięcia, które wynikają z tolerancji montażowych i sposobu rozłożenia sił. Tego rodzaju profile konstrukcyjne są na prawdę bardzo często wybierane tam, gdzie na prawdę ważna jest możliwość przeróbek układu bez konieczności ingerencji w całą strukturę.
W zwyczajnym użytkowaniu zarówno profile aluminiowe, jak i profile konstrukcyjne wymagają uwzględnienia czynników eksploatacyjnych, które nie zawsze są widoczne na etapie projektu. Powinno się brać pod uwagę nie tylko i wyłącznie obciążenia statyczne, ale również dynamiczne zmiany sił, które mogą pojawiać się podczas pracy urządzeń lub użytkowania konstrukcji. Ważne jest także środowisko, w którym elementy są stosowane, ponieważ wilgoć, pył czy zmiany temperatury mogą wpływać na ich trwałość a także stabilność połączeń. W praktyce często obserwuje się, że drobne niedokładności montażowe z czasami kumulują się i prowadzą do konieczności korekt.
Dodatkowym aspektem jest konserwacja oraz okresowa kontrola stanu połączeń. Dosłownie w systemach uznawanych za stateczne mogą pojawiać się poluzowania albo mikroruchy wynikające z pracy materiału. W tak zaistniałych okolicznościach ważne jest reagowanie na wczesne oznaki przeróbek, zanim wpłyną one na geometrię całej konstrukcji. Wybór odpowiedniego rozwiązania konstrukcyjnego nie sprowadza się zatem tylko do parametrów technicznych, niemniej jednak obejmuje też przewidywanie sposobu zachowania materiału w dłuższym okresie użytkowania oraz jego reakcji na zmienne warunki pracy.
Zobacz także: systemy transportowe.